Facebook, blogcu olma ve Nurdanla buluşma

Facebook'u bilmeyen kalmadı. Başlarda ben pek anlamadım.Birisi beni ısıracak falan diye korkttum. Çirkin vampir olmak istemedeim falan. Sonra milletin ilkokul arkadaşlarını bulduğunu duyunca bir araştırma yaptım ve ilk okul resimlerimle karşılaştım. Nasıl şaşırdım anlatamam. 21 sene olmuş okul biteli. Ne kadar çok. Ben büyümek istemiyorum ama...
Cumartesi günü önce fuardaydım. Yine CD isteyen bir adam geldi. Bİr de masadaki şekerleri avuç avuç cebine doldururken dik dik baktığım ama hiç aldırmayan bir diğeri.
Fuardan sonra Nurdan'la buluşmaya Taksim'e gittim. Ben kendi köyümde yani Erenköy'de yaşaya yaşaya Cumartesileri İstiklal Caddesi neye benzer unutmuşum. İnsan kalabalığını üzeirme doğru gelir görünce az kaldı koşarak kaçıyordum. Neyseki sakin sessiz bir kafe bulup oturduk. Nurdan'la harika vakit geçirdik. Kahve içmeye gittiğimiz Gezi Pastanesinde bienal kapsamında açık sinema gösterimi nedeniyle silah seslerine, vahşi hayvan çığlıklarına rağmen sohbet etmekte israr ettik. Nalan'ı andık bol bol.
Nalan'ın yazdığı gibi bu blog işi çok garip.Hiç tanımadığın insanları düşünürken buluyorsun kendini birden. Mesela her demli çayda Nalan'ı, her beyoğlu lafında Lale'yi, Perşembe pazarına her gidişimde boks yapan kadınları düşünüp gülerken Ebru'yu, back up'la ilgili bir konu olduğunda Nurdan'ı (Nurdan kesinlikle yazmalısın back up hikayelerini :)), Desenli çoraplar görünce Şebnem'i, at yarışı ve kocaman şapkalar denince Aslı'yı hatırlıyorum. Ayy daha da var hatırladıklarım tabii. Bloglardan güzel dostlar edindikçe iyi ki blog yazıyorum diye seviniyorum.
Çok oradan buradan bir yazı oldu bu. Kafam bir dünya yine çünkü. Bayramda 3 gün beyin detoksu yapacağım . 4 gün kaldı...İyi haftalar...